Journalist Sante Brun overleden

In zijn woonplaats Landgraaf is journalist Sante Brun op 87-jarige leeftijd overleden. Brun werd vooral bekend door zijn verhalen en artikelen voor het Limburgs Dagblad.

Hij was daar onder meer parlementair verslaggever in Den Haag, chef van de redactie binnenland/buitenland en chef/eindredacteur van de feature-redactie. Jarenlang schreef hij een veelgelezen rubriek Wat doen we in de tuin?, die meer dan driehonderd afleveringen kende. 

Sante Brun werd geboren in Nijmegen uit een Italiaanse vader en een Nederlandse moeder. Zijn liefde voor Italië stak hij nooit onder stoelen of banken. Na zijn HBS-examen vond zijn vader het beter dat hij ging werken in plaats van studeren. Hij meldde zich bij De Gelderlander maar ook daar werd hem aangeraden toch maar eerst te gaan studeren. Op 1 oktober 1959 begon zijn lange journalistieke loopbaan bij het Noord-Hollands Dagblad in Hoorn. Hij verkaste al snel naar de Stadsredactie Ons Noorden in Leeuwarden. Hoofdredacteur Louis Frequin van De Gelderlander haalde hem per 1 januari alsnog naar Nijmegen.

Limburgs Dagblad
In 1967 stapte hij over naar het Limburgs Dagblad in Heerlen waar hij tot zijn pensioen in 1999 in tal van redactionele functies zou blijven werken. Hoewel hij voor een regionale krant schreef, reisde de belezen Brun de hele wereld over om reportages te maken. Die werden doorgaans via de Geassocieerde Pers Diensten (GPD) in tal van regionale kranten gepubliceerd. Bij de GPD ontmoette hij ook een nieuwe liefde, Marijke Plomp, die met hem mee naar Limburg verhuisde en met wie hij twee zonen (en twee kleinkinderen) kreeg. 

Brun stond bekend om zijn vlotte pen, zijn enorme feitenkennis, zijn humor en zijn nadrukkelijke aanwezigheid. Hij bedankte vaker voor een plek in de hoofdredactie. Na zijn pensioen publiceerde hij onregelmatig blogs onder de titel Santelogie. Eén van zijn laatste stukken betrof een recensie over de Netflix-serie Honderd Jaar Eenzaamheid naar een boek van Gabriel García Márquez. Zijn allerlaatste, op 27 september, verscheen onder de veelzeggende titel Toch echt op weg naar einde, met een vette knipoog naar een boek van Gerard Reve, één van zijn lievelingsschrijvers.

Het afscheid heeft in besloten kring plaatsgevonden.